Słubice wczoraj i dziś

Prawobrzeżna dzielnica Frankfurtu nad Odrą – Dammvorstadt miała charakter rolniczo-przemysłowy. Fabryka wosku, jedwabiu, broni myśliwskiej, cygar, czy pokryw kanalizacyjnych - to tylko przykłady przedsiębiorstw, które działały wówczas na terenie znanym dziś jako Słubice. Dziś kilka słów o pralni chemicznej i farbiarni, które liczą sobie już 124 lata rodzinnej tradycji!

To już moje trzecie autorskie zestawienie ważniejszych rocznic związanych z historią Słubic, tym razem na rok 2012. Jak już wówczas podkreślałem, nie wszystkie z nich doczekają się uroczystych obchodów, bo wcale nie muszą, ale już sama wiedza o nich bez wątpienia wzmacnia tożsamość regionalną mieszkańców.

Parokrotnie zastanawiałem się, kto współtworzył wizerunek Słubic w czasie, gdy przychodziłem na świat, gdy nikt z moich bliskich nie przypuszczał jeszcze, że los rzuci mnie kiedyś na pogranicze polsko-niemieckie. Postanowiłem to sprawdzić, m.in. w lokalnej prasie.

Oto historia dwóch Polaków, braci Józefa i Jana Duraków z Krotoszyna... Rozdzieliła ich I wojna światowa i śmierć starszego z nich w lazarecie wojskowym we Frankfurcie nad Odrą. Dzięki wysiłkowi kilku pasjonatów historii udało się dotrzeć do fascynujących informacji.

W latach 1945-1989 na terenie Słubic prężnie działało co najmniej kilka organizacji pozarządowych promujących rozwój życia kulturalnego oraz szeroko pojętej działalności regionalnej. STK, TMZS, TWP... Co jednak kryje się za tymi skrótami?

W grudniu 1948 r. doszło do zjednoczenia PPR oraz tej części PPS, która była gotowa na budowanie w Polsce pojałtańskiego porządku. Na ziemi słubickiej kluczową rolę w tym „dziele” odegrał Alfons Baranowski – ostatni I sekretarz PPR a potem I sekretarz PZPR powiatu słubickiego.

Z pierwszymi powojennymi latami w historii Słubic wiążą się takie nazwiska jak  Baranowski, Jastrzębski, Krupa, Langa, Mager, Pajączkowski, Rybak, czy Twardowski. Dziś przybliżę sylwetkę I sekretarza KP PPR w Słubicach w latach 1945-1948.

Prawobrzeżna dzielnica Frankfurtu nad Odrą – Dammvorstadt była szczególna z wielu powodów - nie tylko ze względu na to, że była największa pod względem powierzchni spośród wszystkich dzielnic miasta. Przez stulecia rozkwitał tu bowiem przemysł i różnego rodzaju produkcja. Nie wszyscy współcześni mieszkańcy miasta wiedzą, że w Słubicach wznosiła się m.in. duża fabryka jedwabiu…

Za początkową cezurę polskiego szkolnictwa powszechnego w Słubicach uznaje się datę 16 czerwca 1945 r. Wtedy to Zarząd Miejski pod kierunkiem Henryka Jastrzębskiego przyjął uchwałę w sprawie potrzeby zorganizowania polskiego szkolnictwa powszechnego także w Słubicach.