Grüne Woche 1926 - 2026

Co roku chodzę na Grüne Woche i to dwa razy. W 2019 roku też byłem:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Do zobaczenia na Grüne Woche w przyszłym roku. Co roku chodzę po kilka razy i nie żałuję. Warto być i odwiedzić przynajmniej polskie stoiska. Mam nadzieję, że Was tymi moimi zdjęciami trochę zachęciłem.
 

Nie zachęciłem? To może jeszcze 7 zdjęć z 2019 roku, ale z innego dnia (byłem trzy razy):

 

 

 

 

 

 

 
 

I jeszcze 7 zdjęć z 2019 roku:

 

 

 

 

 

 

 
 

No to na zdrowie i do zobaczenia na Grüne Woche w 2027 roku.

 

 

Oczywiście w przerwach między Grüne Woche można wybrać się na wycieczkę do Garbicza aby obejrzeć cenną przyrodę Puszczy Rzepińskiej, obszaru chronionego krajobrazu "Puszcza nad Pliszką", obszaru Natura 2000 "Rynna Jezior Torzymskich" i rezerwatu przyrody "Uroczysko koło Garbicza im. Michała Poklewskiego-Koziełł". Zapraszam.

"Hej Cybińskie Sokoły!", czyli "Odkrywamy przyrodniczą Cybinkę" o ptakach drapieżnych i sokolnictwie. Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Cybince zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Odkrywamy przyrodniczą Cybinkę”. Dziesiąta edycja wydarzenia poświęcona będzie ptakom szponiastym oraz sztuce sokolnictwa. Wydarzenie odbędzie się 23 marca 2026 r. przy wieży widokowej przy Nadleśnictwie Cybinka. Początek zaplanowano na godz. 16:00. Zapisy prowadzone są do 19 marca w MGOK Cybinka. Jeżeli ktoś nie mógł zobaczyć drapieżnych ptaków w Berlinie na Grüne Woche, to może teraz drapieżne ptaki zobaczyć w Cybince na spotkaniu z cyklu "Odkrywamy przyrodniczą Cybinkę". Kto wie, być może ostatnia szansa, zanim wszędzie w województwie lubuskim będą wiatraki i fotowoltaika. Wtedy ptaki drapieżne będzie można zobaczyć tylko w Berlinie na  Grüne Woche. 



 

 

 

 
 

Coś niesamowitego! Nigdy dotychczas nie było mi dane podziwiać taki fantastyczny widok jaki zobaczyłem dziś i to wiele sztuk na raz zadrzechni fioletowej (Xylocopa violacea) na kwiatkach nawrotu rozpierzchłego (Lithodora diffusa). Inne kwiaty nie były dla tej wielkiej pszczoły interesujące. To jest pszczoła naprawdę warta podziwu. Czy u Was latają takie pszczoły?
 

Przypomnę co tu napisałem 2026/01/18 15:44  #38212

Oczywiście z Polski i nie tylko z Polski było mnóstwo różnych miodów, ale ja jestem wierny najlepszym polskim miodom z pasieki pana Dutkowiaka z Sulęcina pochodzących z chronionych i najcenniejszych przyrodniczo lubuskich terenów, a w tym również z obszaru chronionego krajobrazu "Puszcza nad Pliszką" i obszaru Natura 2000 "Rynna Jezior Torzymskich", a więc pewno też i z mojego ogrodu. Ule pana Dutkowiaka w tym miejscu stoją w Puszczy Rzepińskiej przy Jeziorze Wielicko kilkaset metrów od mojej działki.

dutkowiak.pl/
 
Dziś mogę do tego dodać, że miejsce w Garbiczu, gdzie stoją ule pana Dutkowiaka, niedawno zostało uznane za rezerwat przyrody:

dzienniki.luw.pl/WDU_F/2026/364/akt.pdf
 

Kupione na Grüne Woche francuskie salami smakuje znakomicie. To się nie da opisać.
 

Dziś i jutro Staudenmarkt. Miłośnicy przylaszczek spotykają się na stoisku nr 36 z Sulęcina, a miłośnicy traw i dzikich roślin na stoisku nr 133 z Łodzi. Do zobaczenia na Staudenmarkt.

berliner-staudenmarkt.de/
 

Byliście dziś na Staudenmarkt? Nie tylko dwa polskie stoiska, ale mnóstwo odwiedzających osób mówiło po polsku. Coś niesamowitego: 133 stoiska, setki sprzedających, tysiące odwiedzających. Zrobiłem zdjęcia praktycznie tylko jednego stoiska na początku targu, gdyż później wpadłem w szał zakupów.

 

 

 

 

 
 

Wybór wszystkiego był duży. Było co kupować. Juro pewnie też będzie co kupować, choć zapasy już nieco dziś przebrane. Każdy dziś mógł uzupełnić braki w swoim ogrodzie. Jednak ok. 500 € powinien ze sobą mieć, aby się opłacało ten targ odwiedzić.

 

 

 

 

 

 
 

Wszystko co było zakupione na Staudenmarkt jest już posadzone. Wysiłku trochę potrzeba, ale jaka radość. Jak wszystko zakwitnie i wyda owoce, to radość będzie jeszcze większa. A jak u Was? Tak jak u mnie? Wszystko rośnie? Deszcz podlał i teraz słońce dopinguje szybki wzrost?
 

Wszystko z nasion już pięknie na okiennych parapetach w mieszkaniu rośnie. Po 15 maja, gdy nie ma już temperatur ujemnych, wszystko będzie wysadzone do gruntu. Kulminacyjnym punktem będą oczywiście obfite zbiory i degustacja. Nic tak nie smakuje, jak własne zbiory.