Elitarne zawody w pluciu

Zawody jedne z łatwiejszych, które nie wymagają od zawodników wielkiego wysiłku. Czasem wystarczy nieco większa dawka emocji i lekko podniesiony poziom adrenaliny. Niekiedy predyspozycje do udziału w tych zawodach mają związek z osobowością. Do takich zawodów mógłby stanąć każdy. Na całe szczęście nie każdy chce brać w nich udział.

Z przerażeniem obserwuję sposoby komunikowania się z otoczeniem w wykonaniu osób pełniących ważne funkcje tak w samorządzie lokalnym, jak również na szczeblu państwowym. Stwierdzić można niestety, że poziom konwersacji zszedł na psy. Momentami to takie wirtualne przeniesienie się pod budkę z piwem, gdzie nieogolony od miesięcy pan Władek wraz z Karolem w brudnych spodniach staczają fizyczny bój o Arizonę.

Niby niewiele jest rzeczy, które mogą w dzisiejszych czasach zdziwić. Jednak, kiedy się słucha rynsztokowej i pełnej nienawiści mowy, kiedy się czyta komentarze osób, które reprezentują nas, a posługują się słownictwem rodem z dołów społecznych, to zastanawiam się, co takiego się stało, że będąc ludźmi daliśmy się w to wciągnąć?

Bo co takiego musi się wydarzyć, żeby osoba pełniąca np. funkcję radnej nazwała publicznie innego człowieka ścierwem? Czy różnica w poglądach (jakichkolwiek) jest wystarczającym powodem i upoważnia radną do używania tak skrajnie obraźliwych epitetów? Dlaczego wydaje nam się, że można bezkarnie nazywać kogoś innego kanalią, złodziejem, burakiem, mordercą?
Ostatnie wydarzenia i wystąpienia osób, które chcą uchodzić za elitę tego kraju pokazują, że lepiej chyba nie będzie. A przynajmniej nie prędko.

O ile nieogolony Władek z Karolem w brudnych spodniach, manifestujący znajomość łaciny podczas degustacji Alpagi Bramowej nie bulwersują nas aż tak bardzo, o tyle osoba publiczna krzycząca o mordach i kanaliach już tak. Od osób, które nas reprezentują mamy prawo wymagać więcej. Nie powinno być społecznego przyzwolenia na takie zachowania. Każdy powinien ponosić odpowiedzialność za własne słowa.

Niestety takie zachowania to samonapędzająca się machina. Z jednej strony ktoś mniej roztropny coś palnie, drugi to podłapie i tak się temat kręci. Później wchodzą emocje, jest próba przebicia oponenta i badanie granic. I dobrze jest dopóki granice tylko się bada, a nie przekracza.

Pamiętajmy, że „słowo raz wypowiedziane nie powraca”, więc to my sami powinniśmy dbać o właściwy poziom wypowiedzi.

Pani Amelio słusznie Pani zauważa, że język jakim się posługujemy został w ostatnim czasie i nie tylko zbrukany. W moim przekonaniu jest to proces nieodwracalny. Co więcej ta agresja i emocje które będą się nasilać powodować będzie upadek naszej komunikacji.
Ale czy nie warto spojrzeć w inne miejsce i poszukać odpowiedzi? Mam na myśli język dzisiejszej młodzieży i jeszcze niżej, a mianowicie podwórkowa piaskownica i język MAŁYCH dzieci. A skąd... oczywiście z domu...
Więc proponuję zostawić panów z piwkiem i polityków... bo to o nich świadczy, a zadbać o język naszych dzieci... Pozdrawiam

Oczywiście zgadzam się, że każdy z nas powinien dbać o język własnych dzieci. Uważam jednak, że nie można przechodzić obojętnie wobec tego, w jaki sposób wypowiadają się osoby publiczne, bo wypowiadają się właśnie publicznie, przekaz idzie w mediach, a dzieci też mają do tego dostęp.

Tak sobie myślę, że jakaś fajna kombinacja mogłaby powstać z nieogolonego od miesięcy pana Włodka, Karola w brudnych spodniach i wiecznie naburmuszonej pani Amelii.. Pozdrawiam i więcej bezinteresownego uśmiechu życzę pani Amelio

Pani Amelio czy to prawda ,że w szkołach średnich ,wchodzą firmy sprzatające ? Bo to jest dobra zmiana.

bardzo celne uwagi
niestety pani Amelio, pani koledzy powiatowi lubują się w takich zawodach, może tak zacząć od własnego podwórka?

Zauważyłam, że w przestrzeni publicznej pojawiły się takie informacje. Nic mi jednak na ten temat nie wiadomo, aby w miejsce pań dbających o czystość w szkołach miała wejść jakakolwiek firma sprzątająca.

Bardzo bym sobie i nam wszystkim życzyła tego, aby każdy z nas umiał zachować właściwy poziom wypowiedzi. Ja podzieliłam się swoimi spostrzeżeniami i przemyśleniami w tym konkretnym temacie, a do kogo to trafi nie zależy już ode mnie. Pisałam ogólnie i do wszystkich. Pozdrawiam